Blog

Hoi! Welkom op mijn tweede blog!

 

Zoals ik in mijn eerste blog al schreef is mijn passie voor fotograferen ontstaan met urban exploring. Maar omdat je vaak wat verder weg moet hiervoor en ik niet altijd de mogelijkheid had om hele dagen weg te blijven was ik eigenlijk een beetje op zoek naar iets wat ik dichter bij huis uit kon oefenen.

 

macrofotografie

 

Per ongeluk...

Op vakantie in Frankrijk, in de Ardeche om precies te zijn ging ik elke dag even een stukje wandelen door de open velden daar. Uiteraard ging de camera mee, want ik wou graag een keer de open velden fotograferen. Echter waren het niet de weidse landschappen die mijn aandacht op dat moment mijn aandacht trokken, maar de grote diversiteit aan insecten die er waren... En zo is eigenlijk per ongeluk mijn eerste macro foto ontstaan. Gewoon even een foto van een libelle die stil bleef zitten en toevallig heel goed uit pakte!

 

Mijn eerste macro foto

 

Wat een beestje... Die vleugels, die haartjes, je gaat heel anders naar een insect kijken. Dus... werd ik enthousiast en ben ik de dagen erop nog iets minder bij de vouwwagen geweest en iets meer in de bossen en velden rondom de camping. Echter is het me niet meer gelukt om nog meer van deze mooie foto's te maken. Die beestjes blijven gewoon niet stil zitten als dat nodig is. En aangezien ik de meest geduldige persoon ter wereld ben... Zucht! 

 

Een wereld gaat voor je open...

Maar toch bleef de nieuwsgierigheid kriebelen. Nog nooit waren de details van een insect zo opgevallen. Ik ging eigenlijk nu pas beseffen dat die irritante vlieg die je plat slaat echt een beestje is met misschien wel een persoonlijkheid. Ook al vliegt ie irritant rondt je hoofd ;P . Ik ben me echt gaan verdiepen in de insecten wereld en om dat zo goed mogelijk te gaan doen heb ik een echte macrolens gekocht van Nikon. Een flinke investering, maar wel eentje die het waard was. Ken je dat liedje van Alladin? A whole new world? Nou dat is de insectenwereld als je door een macrolens gaat kijken. Een macrolens heeft een 1:1 reproductiemaatstaf en daardoor kunnen close-ups op ware grootte van zeer fijne structuren en details worden gemaakt. Zo zie je dus alle details heel erg goed. Bekijk deze foto van die irritante vlieg maar eens!

 

Die irritante vlieg

 

Rustaaaagh!

Mijn favoriete plekje om macro foto's te maken was vlakbij mijn huis, 10 minuutjes fietsen in het landschapspark van Willibrordhaeghe. Daar was ik dan ook geregeld te vinden. Voornamelijk omdat ik daar werkte in het hotel, maar ook in mijn vrije tijd! Maar goed, die beestjes bleven ook hier in Nederland niet stilzitten. En ook het vinden van de kleinere insecten was niet echt makkelijk. Maar uiteindelijk kreeg ik het door. Ik ging ergens staan en daar bleef ik staan... heeeel stilletjes (wel zorgen dat je van tevoren naar de toilet bent geweest) en dan is het een kwestie van geduld hebben. Soms 5 minuten, soms een half uur. En dan zie je ineens van alles bewegen en rondvliegen. Vervolgens zocht ik een beestje wat een ergens ging zitten/hangen en daar liep ik dan heen...

 

 

...anders kun je weer opnieuw beginnen met stil staan! 

 

Opbouwen...

Toen ik eenmaal bij het beestje aangekomen was, moest ik mijn materiaal nog neerzetten. Ook dat ging zo rustig mogelijk, want ik wou eigenlijk nog steeds eerst een foto maken voordat dat beestje weer mocht gaan. De camera had ik al op het statief zitten, maar dat moest nog wel uitgeklapt worden en de camera moest nog de goede richting op. Even voor de beeldvorming... De afstand tussen de lens en het insect was 60 cm. Dat is best dichtbij! Dan nog scherpstellen en dan kan ie! De foto... Omdat je werkt met een ontzettend kleine scherpte-diepte is het erg belangrijk en moeilijk om de ogen van het insect scherp te krijgen. Maar na veel oefenen, veel geduld en veel mislukte foto's heb ik dan toch een leuk portfolio van verschillende beestjes. Neem nou deze jongen... Het heeft ruim 3,5 uur geduurd voordat ie lang genoeg stil bleef zitten om een goede foto te schieten! Mijn langste achtervolging ooit! Maar wel met als resultaat dat dit mijn favoriete macro foto is!

 

Sprinkhaan

 

Winter...

Tja, de winter... insecten verdwijnen dan. Dus de mogelijkheid om insecten te fotograferen wordt  dan ineens een heel stuk beperkter. Dat versterkt door het idee dat ik alle gangbare insecten wel een beetje gezien had, heeft me na een jaartje doen besluiten mijn macro lens te verkopen. Maar wat een mooie tak van fotografie. Je gaat de insectenwereld waarderen en je denkt toch nog een keer na voordat je die irritante vlieg plat slaat...